2007/Aug/22

ป่วยมาหนึ่งอาทิตย์เต็มๆแล้ว
ไม่ป่วยจนร้องไห้อย่างงี้มาตั้งนานแล้ว
นานๆเป็นทีก็แย่เหมือนกัน
พอกายแย่ ใจก็แย่ไปด้วย
เพื่อนๆกับท่านแม่แซวกันใหญ่ว่าหมดฤทธิ์
ปกติจะออกแนวไฮเปอร์ อยู่ไม่สุข

การไม่สบายหนักๆ ทำให้ฉันกลัวตาย
กลัวที่จะไม่ได้อยู่กับแม่ และคนอื่นๆที่ฉันรัก
กลัวแม่ต้องเหนื่อยฟรี
(ยังไม่ได้แทนคุณเลยชิงตายก่อนซะงั้น)
ยังมีอะไรอีกหลายๆอย่างที่อยากทำ แต่ก็ยังไม่ได้ทำ
ยังมีอีกหลายๆที่ที่อยากไป แต่ก็ยังไม่ได้ไป
พอคิดได้อย่างงี้แล้วก็ต้องรีบหาย

แม่บอกว่าโตแล้ว ต้องดูแลตัวเอง
จะมางอแงไม่กินยาเหมือนตอนเป็นเด็กๆไม่ได้
เพราะตอนนี้มีเรื่องที่ต้องรับผิดชอบ และต้องรีบทำให้เสร็จสิ้น
จริงของแม่ ต้องดูแลตัวเอง
อยากหายไวๆ ไอจนคอแทบพังแล้ว เจ็บคอจะแย่


ไม่สบายทีไรจิตใจเป็นแบบนี้ทุุกที
มันเหงาเกินปกติ อยากให้คนมาถามไถ่
ว่าเป็นงัยบ้าง บางครั้งอยากจะตะโกนออกไป
"สนใจฉันบ้างสิ"


ทุกอย่างรอบตัวดูเศร้าไปหมด
ท้องฟ้าฝืนเดิม แต่มองวันนี้ไม่ได้อารมณ์ชื่นบานเหมือนเคย
มองไม่ออกว่าเมฆสีขาวๆที่ลอยอยู่เต็มฟ้านั่น มันเป็นรูปอะไร
วาดรูปไม่ได้อย่างใจเหมือนเคย อารมณ์ศิลป์(ที่มีอยู่น้อยนิด)ก็พาลหายไปด้วย
พอกายป่วย....ใจก็ป่วยไปด้วย แย่จริง


ปล.แม่บอกว่าฉันเป็นโรคสำออย เป็นตั้งแต่เด็ก
อีกหน่อยเดี๋ยวหายป่วยโรคสำออยก็หายไปด้วย
 
แม่นะแม่แทนทีนู๋จะหาย.....!!!!

Comment

Comment:

Tweet